header_12.jpg

Lenterit MTC Bergeijk - april 2016

24 april 2016: Lenterit MTC Bergeijk

Zondag 24 april stond de Lenterit van MTC Bergeijk op het programma. Onze voorzitter/secretaris had in zijn aankondigingsmail nieuwe stijl alle gegevens van deze rit verwerkt, zodat er geen misverstanden konden ontstaan. Hoe, wat, waar, wanneer, hoe laat, hoeveel, waarmee, waarheen, het stond er allemaal in. Alleen over het weer was niks in de mail terug te vinden. Maar aangezien ik me aangemeld had om mee te rijden wisten we eigenlijk al waar het op uit zou draaien. De naam regenrijder blijft aan mijn kont plakken sinds de legendarische heroïsche Boszichtrit van 2011. Vorige week heb ik twee dagen in de Amstel Gold Toer en Amstel Gold Race mogen meerijden en beide dagen kregen we veel wind, regen en zelfs hagelbuien te verduren. Zaterdag de dag voor de Lenterit wilde ik nog effe gaan tanken en koos een moment uit dat het droog was, maar tijdens de 5 minuten durende rit naar het tankstation gebeurde het onvermijdelijke: ik kreeg een plensbui over me heen. In de aanloop van deze Lenterit hadden zich al een aantal leden afgemeld, waarschijnlijk hadden de meesten al eieren voor hun geld gekozen toen Jan in de groepsapp aankondigde dat ik mee zou gaan (Ray geit mit, dus reaken op reage). Daar ging ik nog eens droogjes overheen door te zeggen dat ik zou blijven doorrijden totdat het ging regenen. Die opmerking van mij was overbodig, want het begon al te druppelen in Bergeijk toen we onze motoren bestegen om aan de rit te beginnen…..

Laten we bij het begin beginnen: vol goede moed reed ik naar Jan en Lucie zo tegen 8.45u. Toen scheen de zon, was de lucht blauw en stonden een aantal witte, oerhollandse wolken aan de lucht, niks aan het handje. Ik had zelfs mijn zonnebril op gezet. Voordat ik thuis bij mijn motormetgezellen aankwam ben ik voor de zekerheid eventjes gestopt om te zien of ik mijn portemonnee had meegenomen. Tijdens die korte stop was de zon al gelijk verdwenen, dus de zonnebril kon meteen opgeborgen worden,  die bleek de rest van de dag overbodig. Eventjes voor 9u landde ik bij Jan en Lucie op de oprit, nog een kop koffie gedronken en daarna de weg op richting Bergeijk. Dat ging uitstekend, want we waren kurkdroog aangekomen al dreigde het wel  gezien de donkere lucht bij aankomst. Eventjes was er twijfel bij het verzamelpunt van MTC Bergeijk, er stond welgeteld 1 motor. Was dit wel het startpunt van de rit? Toch maar naar binnen gegaan en we bleken op de juiste plek te zijn beland. Hier hebben we ons aangemeld, betaald, de route op de Garmin gezet en nog een kop koffie gedronken en een laatste plasje voor vertrek. Toen ik de route op mijn Zumo bekeek vreesde ik al dat ik problemen zou krijgen. De route was namelijk niet ontvlagt. Voor de 660 en 550 is dit geen probleem, als je met deze toestellen een routepunt mist stuurt deze navi je zonder mekkeren naar het volgende routepunt. Bij de 300 modellen, waar die van mij ook onder valt, ontstaat een probleem waarbij de navi je steeds wil terugsturen naar het gemiste routepunt. Doe je dit niet, dan krijg je geen gesproken aanwijzingen en wordt de route niet ingezoomd op punten waar je moet afslaan. En zo geschiedde, na een aantal kilometers miste ik een routepunt en was ik mijn route kwijt, waarna Jan weer de honneurs waar nam. Al snel kwamen we tot de conclusie dat het een vrij saaie route was, veel links-rechtse bochtencombinaties, afgewisseld door een aantal rechts-linkse combinaties, vrij eentonig dus. Gelukkig begon het al snel te regenen, zodat de saaie rit een beetje opgevrolijkt werd. Het werd ook steeds kouder en kouder en kouder. De regen ging over in natte sneeuw, sneeuw en hagel. Daarbij stond er nog een vrij straffe noord-westen wind die zorgde dat de gevoelstemperatuur nog verder omlaag werd gebracht. Dieptepunt qua temperatuur was 2°C op zo’n 50 km van onze eerste en enige stop die dag. Tijdens die laatste 50 km was het echt bar en boos, de kouwe klotenrit was daar kinderspel tegen. Letterlijk en figuurlijk. Dit zal ik toelichten voor diegene die daarin geïnteresseerd is.

Mijn GS is voor mij eigenlijk aan de hoge kant, hierdoor moet ik mijn rechterbeen extra hoog in de lucht zwieren om op mijn motor plaats te nemen. Hierdoor kwam het dat mijn regenbroek, die ik in mijn motorpak geritst heb in het kruis ietwat gescheurd is. Door de overvloedige regen van deze dag voelde ik dat de regen door mijn pak naar binnen sijpelde, vervolgens door de opening van mijn regenbroek, waarna het geabsorbeerd werd door mijn thermopak, dat ik ook nog droeg tijdens deze rit. Als gevolg van capillaire werking voelde ik dat het natte gedeelte zich behoorlijk aan het uitbreiden was, boxershort incluis. De kou zorgde voor een onaangenaam gevoel in deze streek. Eerlijk gezegd voelde het alsof iemand een ijsblokje tegen mijn perineum (https://nl.wikipedia.org/wiki/Perineum) drukte. Ik zeg er duidelijk bij, het voelde zo, wat niet wil zeggen dat ik dat in werkelijkheid al ooit heb meegemaakt. Hoe ik er bij komt om het toch op deze manier te omschrijven weet ik niet, ik heb het van horen zeggen, zal ik maar zeggen….

Enfin, in Zoutleeuw stopten we om een hapje te eten, iets warms te drinken en zeker niet onbelangrijk, om ons op te warmen op de helft van deze barre tocht. Raar maar waar, het stopte zowaar met regenen toen we binnen waren en kwam zelfs de zon door. Het restaurant waar we binnengingen heette Peppermill met een jaren 50 interieur. Het voelde al meteen zeer aangenaam binnen. We bestelden allen een hamburger, met frites, salade en chips, maar we hadden daar wel meer dan een uur op moeten wachten, maar dat was het dan ook meer dan waard. Nadat onze buikjes gevuld waren stapten we weer op, maar hadden besloten de route niet meer verder te volgen. In plaats daarvan gingen we huiswaarts met als navigatie-instelling “bochtige wegen” op mijn Zumo, waarop ik dus weer voorop mocht rijden. En gelukkig net op het moment dat we weer op weg waren begon het toch alweer te regenen, fijn, want hier waren we ook mee gestopt namelijk. De bochtige wegen waren ook op blijkbaar, want we hebben tot aan Maastricht alleen maar lange rechte Belgische wegen gereden. Daarna via Bunde, Geulle (Slingerberg omhoog…jeueueuj, 1 haarspeldbocht in de route), via Beek, Stein, Urmond weer terug naar Guttecoven.

Op zich wel weer leuk gereden, was weer gezellig als altijd met Jan en Lucie, maar het mag de volgende keer wel weer een spannendere route worden en last but not least: droog en warm!!!!

Maar waarschijnlijk zal ik er dan niet bij zijn ;)

De groeten,

Ray