header_14.jpg

Verslag eerste rit 2015

Verslag MCG rit zondag 29 maart 2015

Eindelijk was het dan weer zo ver, na een milde winter, de winteraktiviteit en de jaarvergadering stond de eerste rit van het nieuwe seizoen op de kalender. De motoren konden weer uit de stalling gehaald worden, het stof eraf gepoetst, bandjes opgepompt en hier en daar een druppeltje olie om zo weer de weg op te gaan. In de aanloop naar deze rit was iedereen benieuwd naar het weer voor die dag. De voorspellingen in die week werden steeds slechter en de meesten hadden al eieren voor hun geld gekozen, zodat er uiteindelijk nog maar twee mensen waren die aan de rit gingen beginnen. En dat bleken nou toevallig ook de twee iconen, de bikkels, de die hards, de mannen van staal van onze club te zijn: Jan en Ray. Ik durf zelfs nog de vergelijking te trekken dat dit duo  de Jan Tromp en Michiel de Ruyter van MC Guttecoven zijn, want ik durf te wedden dat onze zeehelden uit verloren tijden in hun carrière nooit zoveel water hebben gezien dan wij op deze zondag!

De route die Jan gemaakt had was ongeveer 260 km lang en voerde via de Eifel, een stukje Ardennen en ons eigen heuvelland weer naar huis. Toevallig hadden Jan en ik onze motoren ingeruild voor een ander exemplaar, Jan rijdt nu op een Triumph Explorer en ik een BMW GS, dus vergelijkbaar materiaal. Natuurlijk hebben we voordat we vertrokken bij de Buurman onze motoren uitvoerig bewonderd, toen nog in de motregen. Vol goede moed zijn we om 10 uur vertrokken, omdat we zeker wisten dat niemand zich bedacht zou hebben om met ons mee te rijden. Na de eerste kilometers begon het al heviger te regenen en beiden moesten we het vertrouwen van onze motoren winnen. Het zwaartepunt ligt anders, het stuurt anders en natuurlijk vraag je je in het begin af hoe de banden reageren, zeker bij een nat wegdek. Vanwege een wegomleiding konden we de oorspronkelijke route niet volgen en zijn we nog bijna bij Schinveld verdwaald, en dat met een dure Garmin Zumo plus aanverwante artikelen om via bluetooth de aanwijzingen in het oor gefluisterd te krijgen. Dan maar op de ouderwetse manier, de borden volgen om zo weer onze weg te vervolgen. Bij Herzogenrath zijn we de grens overgetrokken en inmiddels regende het toch al behoorlijk. In Duitsland lijken de wegen toch al natter dan aan onze kant van de grens vanwege het ontbreken van gesplit asfalt. Al gauw begaven we ons op bekende weg, met onbekende motoren in de regen, maar het vertrouwen nam wel toe. En al gauw ging het tempo ook omhoog, zonder daarbij in een risicozone te geraken. En al rap werden de bochten rondom de Ruhrsee als vanouds genomen, misschien af en toe geholpen door ABS en traction control.

De rit verliep voorspoedig en hoe dichter we bij het klooster Mariawald in Heimbach kwamen hoe rapper het ging, alsof we de erwtensoep konden ruiken. Inmiddels viel de regen als bakken uit de hemel, maar gelukkig konden we binnen opwarmen aan een lekker grote kom Erbsensuppe mit Wurst. De eerste bevindingen van onze aanwinsten konden ook meteen meegenomen worden tijdens deze pauze. We waren beiden zo enthousiast dat we de soep snel naar binnen lepelden om weer te mogen opstappen om nóg meer regen te kunnen trotseren. Buiten op de parkeerplaats sprak een oudere doch vriendelijke man ons in het Duits aan om de weg naar Gmünd te vragen. Behulpzaam als Jan altijd is heeft hij deze man uitgebreid uitgelegd hoe hij moest rijden: vanuit Mariawald, helemaal terug bergaf, door Heimbach, weer omhoog en bij de volgende rotonde linksaf…..Later bleek dat Jan deze duitser precies de verkeerde kant opgestuurd had, want de eerstvolgende plaats die wij doorkruisten was Gmünd. Toen we het plaatsnaambord zagen, konden we bij elkaar een grote grijns dwars door onze helmen zien. Ondertussen genoten we van de regenachtige route die onze over een schitterend parcours leidde. Uiteindelijk raakten we van de route af, maar inventief als Jan is toverde hij er een nog mooier en bochtigere weg aan vast.

Uiteindelijk weken we toch wel zo ver van de oorspronkelijke route af dat Jan een afkorting nam om ons zo weer terug op de route te brengen. Eigenlijk was deze weg afgesloten voor motorvoertuigen, maar toch kozen we er voor om gewoon door te rijden. In eerste instantie was de smalle weg nog geasfalteerd, maar opeens hield de weg op en reden we over een onverharde weg. Door langdurige regen was deze veldweg veranderd in een diepe modderpoel, die ook nog eens een paar kilometer flink bergop liep, waarbij de weg ook nog eens in de dwarsrichting helde. Veel opspattende modder, dikke stenen en poelen met water trotseerden we op onze all road motoren. Op eens zie ik Jan een diep gat induiken waar veel water stond, zijn Triumph bouwde een boeggolf op en dook vol het water in.  De watermassa spatte hoog op, waardoor ik Jan en zijn motor niet meer kon zien. Ik kon alleen nog de periscoop van zijn ‘duikboot’ nog zien (dit is natuurlijk iets gedramatiseerd om aan te geven dat het gat behoorlijk diep was). Zelf koos ik natuurlijk de andere zijde van het weggetje om het water te omzeilen. Hierna hebben we nog een hele mooie rit gemaakt via de Ardennen en Zuid-Limburg en we kunnen zeggen dat we beiden een geweldige rit hebben gemaakt, ondanks de regen!

De groeten, Ray.